Bijna Dood Ervaringen

                    Bob Coppes

   Wanneer het hart stopt en het brein niet meer functioneert, is men klinisch dood en kan er volgens de wetenschap geen geheugen meer zijn. Hoe is het dan mogelijk dat een “dode”, die een uur lang op de operatietafel heeft gelegen en als uit een coma ontwaakt, achteraf nauwkeurig kan vertellen wat zich tijdens de operatie rond de tafel afspeelde en bovendien in een “andere wereld” is geweest, een wereld van licht en liefde en dierbare overledenen? Op die vragen hebben de neurologen en andere medische specialisten geen antwoord.  Het woord “ziel” durven wetenschappers uiteraard niet te gebruiken. Het baanbrekende van de cardioloog Pim van Lommel – zijn boek “Eindeloos bewustzijn” (2007) beleefde vele drukken - is dat hij het gebied van dergelijke ervaringen binnen de wetenschap een plaats probeert te geven. Van Lommel schreef een inleiding bij het boek “Bijna dood ervaringen en wereldreligies” (2008) van Bob Coppes.

   Bob Coppes is de spreker die de Sint Nicolaas Academie heeft uitgenodigd voor de laatste van de serie najaarslezingen over het onderwerp “Leven na de dood”. De term “bijna dood ervaring” is een vertaling van het Engelse “Near Death Experiences”, naar het gelijknamige boek van Raymond Moody uit 1975.  Gedurende de afgelopen vijfendertig jaar zijn er wereldwijd miljoenen van dergelijke gewaarwordingen opgetekend, waarvan er aantal hun weg hebben gevonden in studies die in wetenschappelijke tijdschriften zijn besproken. Het lijdt dus geen twijfel meer dat er leven is na de dood, of een bewustzijn buiten ons aardse bewustzijn, of een wereld buiten onze zintuiglijke waarneming.

   Hoewel de BDE sterk bepaald worden door de individuele gesteldheid, de cultuur en de religie van de betreffende persoon, zijn er opvallende overeenkomsten. De belangrijkste zijn het licht en de liefde. Het licht oefent een enorme aantrekkingskracht uit op ieder die zich in de andere wereld bevindt; en op de vraag of dat licht God is, luidt een antwoord dat het “de adem van God” is. Liefde is de kracht die allen in de andere wereld omvademt, en die liefde is oneindig vergoelijkend. De kleuren in het hiernamaals zijn onbeschrijfelijk schoon en komen op aarde niet voor. De communicatie tussen degenen die zich in het hiernamaals bevinden verloopt via gedachten, zonder woorden, zonder taal. Tijd bestaat niet meer. Er is rust en vrede en allen voelen zich opgenomen in een kosmische harmonie waarin alles met alles samenhangt.

   De BDE doen zich vaak voor in een medisch kritische situatie, maar ook als gevolg van een diepe depressie, door meditatie, of gewoon zo maar. Een terugkerende trek is dat men zijn leven aan zich voorbij ziet gaan als in een film, tot in de kleinste details. Zo zie je ook wat anderen hebben meegemaakt door jouw handelingen, en dat kan goede, of slechte gevolgen hebben gehad. In dat laatste geval bestaat de pijn eruit dat men beseft dat men de ander iets lelijks heeft aangedaan. Je wordt niet geoordeeld, maar je oordeelt jezelf. Het licht wordt nooit boos, en ook de angstige ervaringen blijven van korte duur.

   Terugkeer na een BDE wijst erop dat het je tijd nog niet was, dat je nog een en ander hebt goed, of af te maken. Nawerkingen van een BDE zijn dat men zijn angst voor de dood verliest, geen belang meer hecht aan aards gewin en meer geniet van wat het leven dagelijks brengt.

   Hoofdzaken zijn 1) dat God niet straft, 2) dat ieder naar de hemel gaat, 3) dat liefde de maat is van alle dingen en 4) dat er een totale verbondenheid is tussen alle mensen.

*************************************************

   Tijdens de vragen geeft Bob Coppes toe dat over de werkelijke oorzaak van de BDE nog weinig bekend is. We weten niet waarom iemand zo’n gewaarwording ten deel valt. Maar hoe zit het dan met grote zondaars? Daar kunnen wij niet over oordelen. Ook zij zullen hun daden als in een film aan zich voorbij zien gaan, en het zien ervan zal pijn doen. Maar als God over allen en alles is verdeeld, hoe zit het dan met zijn transcendentie? Is Hij niet ook buiten zijn schepping? En is Jezus Christus, de Godmens, niet de deur, de enige? Volgens Bob Coppes is Jezus Christus het beste voorbeeld van de liefde, die de essentie van alles is, maar hij is niet de enige deur. Afhankelijk van de religie, kunnen ook moslims, hindoes, boeddhisten, of natuuraanbidders die wereld van licht en liefde deelachtig worden, of die wereld van het kosmisch en goddelijk bewustzijn ervaren. De verschillen met het geloof van de christen zijn onmiskenbaar. De christen gelooft in een persoonlijke God en Jezus Christus is de Weg, de Waarheid en het Leven. De overeenkomst met de BDE studies is dat die laatste het geloof in het eeuwige leven bevestigen.

   P.S. Bob Coppes is aangesloten bij de Stichting Merkawah, Bijnadoodervaringen, webstek: www.merkawah.nl