VERVOLGDE CHRISTENEN

       Ing. Van Voorst tot Voorst

   Kerk in Nood/Oostpriesterhulp werd in 1947 opgericht door pater Werenfried van Straaten, bekend als de "Spekpater". Die bijnaam dankt hij aan het varkensvlees dat hij bij rijke boeren losbedelde om daarmee arme onderdrukte christenen te helpen. In 1947 trad hij in bij de Norbertijnen in België, een paar jaar later kocht hij oude spoorwagons op die hij inrichtte als kapelwagens om vluchtelingen van de sacramenten te voorzien. Na 1956, jaar van de Hongaarse opstand, verlegde hij zijn aandacht naar de christenen achter het IJzeren Gordijn en de vluchtelingen uit China en Noord Korea. In de jaren zestig kwamen Zuid Amerika in het vizier. Tijdens het pontificaat van Paulus VI keerde hij zich tegen de oostpolitiek van het Vaticaan. Hij vond het communisme te verderfelijk om daarmee gesprekken aan te knopen. In 1984, tijdens het pontificaat van de fel anti-communistische Johannes Paulus II, kreeg de organisatie van de Spekpater kerkelijke erkenning. In zeventien landen was ze inmiddels vertegenwoordigd, met hoofdkantoor in Duitsland. In 1989 viel de Berlijnse Muur, in 1991 vond de geëmotioneerde ontmoeting plaats met kardinaal Miroslav Lubachivski uit Lviv (Lemberg) in de Oekraïne, een van de heldhaftige martelaren die de communistische terreur had overleefd. Een jaar later vindt de ontmoeting plaats met patriarch Aleksej II van de Russisch-Orthodoxe Kerk.             

   Ing. Van Voorst tot Voorst is momenteel de directeur van de Stichting Kerk in Nood/Oostpriesterhulp. In zijn vertoog verduidelijkt hij dat de stichting thans de hele planeet omvat. Behalve de opbouw van verwaarloosde katholieke kerken in Oost Europa, maakt ze zich warm voor priesters en seminaries in gebieden die overheerst worden door de islam en het hindoeïsme, zoals Pakistan en India. In Indonesië bokst ze op tegen sluiting van kerken. In Irak en de bezette Palestijns gebieden lopen priesters het gevaar te worden ontvoerd en vermoord. In het katholieke Zuid Amerika blijken de regimes van Castro (Cuba) en Chávez (Venezuela) de kerk te kleineren en te marginaliseren. In Afrika is de armoede zo groot dat kerken alleen met de grootste offers kunnen verrijzen. In de voormalige Sovjetrepublieken van Midden Azië steunt de stichting de zeer kleine katholieke gemeenschappen die zich temidden van de moslims en de orthodoxen moeten zien te handhaven.

   De stichting financiert een op de zeven priesteropleidingen wereldwijd. In de Oekraïne beheert ze een instituut voor theologie. Daarnaast zorgt ze voor auto’s en boten voor priesters die grote gebieden bestrijken, ze biedt hulp aan drugsverslaafden, ze verspreidt bijbels en katechismussen in vele talen, ze verkoopt rozenkransen en devotionalia uit arme streken, ze laat de jongeren uit het Westen kennismaken met leeftijdgenoten in minder bedeelde landen, ze verzorgt tv- en radioprogramma’s.           

   We mogen uit het hierboven geschetste plaatje geen pessimistische conclusie trekken. Het christendom groeite tegen de verdrukking in. Vietnam bijvoorbeeld, heeft volle seminaries. In het zuid-oosten van India worden vele jonge vrouwe zuster. De bisschoppen in die arme streken staan midden tussen het volk.

  Ons wordt niet alleen om geld gevraagd, maar meer nog om gebed. Ing. Van Voorst tot Voorst pleit voor christelijke solidariteit in het materiële en het geestelijke. 

P.S. In het bijzonder danken wij de Stichting voor haar financiële bijdrage aan de publicatie van het boekje over kardinaal Newman door de Sint Nicolaas Academie.

de voorzitter